Artrose natuurlijk behandelen en pijn vrij zijn.

Artrose is de meest voorkomende van alle gewrichtsaandoeningen. Er is schade aan en verliese van kraakbeen en de tussenwervel en minder aanmaak van synoviavocht. Bij artrose wordt de sponsfunctie van het kraakbeen ook minder door uitdroging. Door de uitdroging schuren de gewrichten langs elkaar.

Het kraakbeen verliest grondstof, het oppervlak wordt ruw. Daardoor vergroot de wrijving en wordt het kraakbeen nog verder belast. Er ontstaat pijn, ontsteking en soms zwelling. Dan is er sprake van artritis.De oorzaak kan door het ouder worden, erfelijkheid maar ook door scheefstand, trauma of overgewicht. Reumatoïde artritis is weer anders. Dit is een auto-immuunziekte en vereist een andere aanpak met uitgebreide voedingsadviezen.

Met orthomoleculaire voedingsstoffen is er veel resultaat te bereiken om pijn te verminderen, ontsteking te remmen en het kraakbeen te herstellen.

Onderwerpen:

  • Artrose
  • Hoe herken ik Artrose
  • Artrose van de knie
  • Heupartrose
  • Artrose aan de vingers
  • Artrose aan de wervelkolom
  • Hernia
  • Orthomoleculaire Geneeskunde
  • Artrose vanuit de Orthomoleculaire Geneeskunde
  • Leef- en voedingsgewoonte
  • Herstellen zuur/base balance

Artrose

Artrose wordt gekarakteriseerd door schade aan en verlies van kraakbeen tussen de gewrichten. Dit wordt veroorzaakt door een gestoorde balans tussen aanmaak en afbraak van gewrichtsweefsel (kraakbeen, bot en synovium). In gevorderde stadia van artrose kan het aangetaste gewricht gaan knarsen. Dit komt doordat de botten langs elkaar schuiven. Het verpulverde kraakbeen komt in het gewrichtsvocht terecht en werkt daar als vreemd lichaam. Als tegenreactie komen er witte bloedlichaampjes het gewricht binnen en geven ontstekingsstoffen af die ervoor zorgen dat er een plaatselijke ontsteking ontstaat. De belangrijkste symptomen van artrose zijn pijn en over het algemeen pas in een later stadium ontsteking.

Slijtage aan de gewrichten begint al tussen de dertig en veertig, maar leidt pas op middelbare en oudere leeftijd tot klachten, meestal aan de knie, heupen en handen. De oorzaak is erfelijke aanleg en de natuurlijke afbraak. Ook kan artrose ontstaan door overbelasting, trauma of langdurige immobilisatie. Men spreekt dan van secundaire artrose.

Hoe herken ik Artrose

Bij een röntgenfoto is een versmalling van de gewrichtsspleet te zien. Dit duidt op het verlies van kraakbeen. Soms zijn er ook kleine cysten te zien.

Het klachtenbeeld bij artrose verschilt van mens tot mens. Sommige mensen hebben juist veel pijnklachten terwijl bij röntgenopnamen de artrose nauwelijks zichtbaar is, De klachten worden dan vaak niet door de gewrichtsaandoening zelf maar door een reactie van de pezen en spieren rond het gewricht veroorzaakt.

Artrose karakteriseert zich door de zogenaamde inloop pijn die weer verdwijnt bij verder bewegen. Als de gewrichten zwaarder of langduriger worden belast dan leidt dit weer tot meer pijn. Bij bewegen van het gewricht kan er ook sprake zijn van wrijven of knarsen, In het verloop van de aandoening ontstaan er door de botaangroeisels verdikkingen en vervormingen van het gewricht en vaak ook beperking van de beweeglijkheid.

Artrose van de knie

De meest voorkomende artrose is die aan het kniegewricht. Deze vorm komt bij vrouwen drie keer zo veel voor als bij mannen. Knieartrose is vaak een secundaire artrose, namelijk het gevolg van bijvoorbeeld overgewicht of een beschadiging van de meniscus. De belasting op het kraakbeen wordt te groot.

Mensen met knieartrose hebben naast inlooppijn vooral klachten bij het traplopen en bij het afdalen in een heuvelachtig landschap. Bij knieschijfartrose is bij het buigen van de knie vaak wrijving te horen.

Heupartrose

Artrose aan de heup is de belangrijkste degeneratieve gewrichtsaandoening. Aangeboren misvormingen in het heupgewricht komen veel voor en vormen daardoor al op jonge leeftijd een groot risico op heupartrose.

Heupdysplasie is een aangeboren foutieve ontwikkeling van heupkop en heupkom, met als resultaat dat het raakvlak van de gewrichten te klein is en de belastingdruk te groot. Door deze belasting op het heupgewricht ontstaat artrose. Een andere oorzaak kan ook een beenlengte verschil zijn en natuurlijk ook gewoon het verouderingsproces.

De klacht bij heupartrose is pijn in het heupgebied tot en met de lies, vaak met een uitstraling naar het bovenbeen en de knie, zodat er niet zelden wordt gedacht aan een aandoening in het kniegewricht. Pijn aan de zijkant van de heup in de peesaanhechting komt vaak voor. Ook bij uitstraling in de lies moet men denken aan heupartrose.

Artrose aan de vingers

Deze aandoening komt ook vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. Kenmerkend zijn de uitsteeksels die vaak een lichte afwijkende stand krijgen. De gewrichten worden in hun geheel wat dikker. Een andere vorm bij vingerartrose is die van het zadelgewricht, bij de overgang van de duimbal aan de pols. Dit leidt vaak tot misvorming, terwijl het
middenhandsbeentje uit de oorspronkelijke positie glijdt.

Vingerartrose is vooral in de eerste maanden pijnlijk, als door afgeschuurd kraakbeen stootsgewijs ontstekingen met rood wordende zwellingen ontstaan. Later zijn de gewrichten alleen nog pijnlijk als ze belast worden.

Artrose aan de wervelkolom

Er zijn veel mensen die lijden aan een rugaandoening. Door de evolutie hebben het onderste deel van de halswervelkolom en het onderste deel van de lendewervels de grootste verandering ondergaan, waardoor ook
daar de meeste problemen ontstaan. Net als bij de gewrichten in de vingers doen zich op de wervelkolom misvormingen voor. Daarbij gedragen de tussenwervels zich als gewrichtskraakbeen bij artrose.

Naast het grote wervelgewricht met de tussenwervels heeft elke wervel aan de rugkant een klein wervelgewricht links en rechts zowel aan de boven- als aan de onderkant. Dit is vergelijkbaar met de gewrichten in de vingers. Bij de vingers valt een knokkel op terwijl het sluipende proces in de wervels minder zichthaar is.

Misvormende veranderingen in de wervelkolom doen zich in het vijftigste levensjaar al bij 65% van de vrouwen en bij 80% van de mannen voor, rond het tachtigste jaar bij alle mensen.

Hernia

Bij een hernia worden de tussenwerveldelen, vooral de geleiachtige kern, als een kersenpit uitgedrukt. Hierdoor ontstaat niet alleen mechanische druk, maar ook een ontsteking en zwelling. De pijn is meestal een uitstralende pijn via de knieën tot de tenen. Hoesten en niezen verergeren de klachten en in het been kunnen ook gevoelsstoornissen en spieruitval voorkomen.

De onderrug kan men elke drie uur insmeren met een gel op basis van organisch silicium met glucosamine en MSM. Ook kan een hernia voorkomen bij de halswervels. Hier gaat het meestal om wervel 6 en 7. Wordt het ruggenmerg bij de halswervel afgekneld, dan dreigt een dwarslaesie. Vooral na hun 40ste jaar worden mensen door een hernia getroffen.

Reguliere aanpak

Bijna één op de zes personen krijgt artrose of artritis. Desondanks heeft de reguliere geneeskunde er nog geen echt antwoord op gevonden. Veel geneesmiddelen moeten gezien de chronische aard van de aandoening langdurig geslikt worden en hebben nogal wat bijwerkingen. Als de corticosteroïden in hoge doseringen worden geïnjecteerd, dan reduceren ze de gewrichtsontsteking en dus ook de pijn. Maar bij gebruik op de lange termijn treden er zeer veel bijwerkingen op. Steroïden kunnen bovendien het immuunsysteem ernstig verstoren.

Twee andere groepen medicijnen die gebruikt worden voor deze aandoening zijn pijnstillers en de zogenaamde NSAID’s, niet-hormonale ontstekingsremmers, zoals bijvoorbeeld ibuprofen. Bijwerking van deze middelen is de mogelijkheid op het ontstaan van levensgevaarlijke maag- en darmbloedingen. Er is tegenwoordig steeds meer bewijs dat deze middelen de progressie van bepaalde eigenschappen van artrose juist verergeren doordat zij de productie van belangrijke moleculen die in het kraakbeen vocht aantrekken en vasthouden, afremmen. Veel mensen zoeken hun heil daarom bij de natuurlijke geneesmethoden en zeker niet zonder succes.

Orthomoleculaire geneeskunde

De term ‘orthomoleculair` werd voor het eerst gebruikt in 1968, door professor Linus Pauling. Het woord orthomoleculair komt van orthos (=Grieks voor goed, of juist) en moleculen (de bouwstenen van ons Lichaam). In de orthomoleculaire geneeskunde probeer je het lichaam van iemand te voorzien van een juiste en optimale hoeveelheid van alle natuurlijke stoffen. Dat wil zeggen dat er sprake moet zijn van aanwezigheid van voldoende vitaminen en mineralen, en andere specifieke voedingsstoffen.

Artrose vanuit de Orthomoleculaire geneeskunde

Op het uiteinde van elk bot zit een laagje kraakbeen. Dit kraakbeen is spiegelglad en wordt vochtig en glad gehouden door een smeermiddel in het gewricht (het synoviale vocht). Hierdoor kunnen de botten gemakkelijk over elkaar heen bewegen en kunnen wij ons lichaam bewegen zonder dat de botten beschadigd raken.

Het gewrichtskraakbeen bestaat uit collageen, water en proteoglycanen met daarin de kraakbeencellen. Als het kraakbeen in goede conditie is fungeert dit als een stootkussen tussen beide delen van de gewrichten. Proteoglycanen zijn een onderdeel van het kraakbeen en doordat ze veel water aantrekken zorgen ze voor stevigheid en schokdemping tussen de gewrichten. Orthomoleculaire bouwstoffen voor deze proteoglycanen en de voor de opbouw en structuur van het kraakbeen zijn glucosamine en chondroïtine.

Om pijn, stijfheid en ontsteking tegen te gaan is een effectieve dosering MSM (organisch zwavel) nodig. Visolie forte heeft een hoog gehalte aan EPA en DHA en helpt bij het produceren van de ontstekingsremmende prostaglandines type 3. Andere essentiële orthomoleculaire bouwstoffen zijn vitamine C en silicium.

Glucosamine

Glucosamine is een natuurlijke stof die in hoge concentraties voorkomt in de structuren van onze gewrichten. Glucosamine kan het lichaam helpen om beschadigd kraakbeen te herstellen. De belangrijkste functie van glucosamine is een stimulatie van de productie van glycosaminoglycanen die zorgen voor de stevigheid van de gewrichten. Het verbetert de structuur van het kraakbeen en kan daardoor het vocht in het gewricht beter vasthouden. Dit is essentieel voor de schokdemping bij belaste bewegingen. Daardoor kan het gewricht weer soepeler bewegen zonder pijn.

Het komt erop neer, dat een voldoende hoog glucosamine gehalte noodzakelijk is voor onderhoud van het bestaande kraakbeen en wellicht ook voor de aanmaak van nieuw kraakbeen. Bovendien doet glucosamine iets aan de oorzaak van deze kwaal. Tegelijkertijd is het veilig. Bij proeven op mensen hebben onderzoekers nooit gevaarlijke bijwerkingen kunnen ontdekken. Meestal wordt het in supplementen gecombineerd met chondroïtinesulfaat omdat deze twee stoffen zeer met elkaar samenwerken.

Chondroïtine

Het ontstekingsremmende supplement chondroïtine kan de voortgang van artrose aanzienlijk vertragen, zo hebben wetenschappers bevestigd. Deze stof kan de afbraak van kraakbeen voorkomen en ook de pijn aanzienlijk verminderen.

In een belangrijk nieuw onderzoek, waarvan de resultaten nog maar pas bekend zijn gemaakt, zou er weleens toe kunnen leiden dat de traditionele geneeskunde eindelijk erkent dat dit natuurlijke supplement een aantoonbaar effectieve behandeling is. Er zijn al diverse onderzoeken geweest die dit bevestigen. De resultaten, die zijn beschreven door een groep wetenschappers van universiteiten in Frankrijk en Belgié onder de naam STOPP (Study on  osteoarthritis Progression Prevention), is onlangs gepresenteerd op het congres van  het American College of Rheumatology in Washington. Glucosamine en chondroïtine zijn beide werkzame stoffen om het kraakbeen te herstellen.

MSM

Een andere belangrijke stof voor herstel van weefsel is MSM (methyl sulfonyl methaan). Het heeft een ontstekingsremmende eigenschap en zorgt voor pijnvermindering. MSM is een organisch gebonden zwavel en
vermindert pijn, verbetert het zuurstoftransport, ontgift het lichaam en geeft meer energie.

MSM heeft veel gezondheidsbevorderende eigenschappen en is veilig in gebruik. MSM is een goed alternatief voor reguliere pijnstillers. Het is de veiligste en meest effectieve pijnstiller bij chronische pijnklachten is die we kennen.

Eigenschappen van MSM op een rijtje:

– MSM speelt een belangrijke rol bij het gezond functioneren van het lichaam doordat het de doorlaatbaarheid van de celwand verbetert. Hierdoor kunnen voedingsstoffen en vocht vrijelijk worden getransporteerd en kunnen gifstoffen beter worden afgevoerd. Dit is ook belangrijk voor de opname van vitaminen en andere voedingsstoffen.
– MSM bevordert de ontspanning van spieren. Vooral bij chronische pijnen kunnen klachten worden veroorzaakt door verkrampte spieren.
– MSM heeft krachtige ontstekingsremmende eigenschappen. Ontstekingen kunnen druk uitoefenen op zenuwen en weefsels en daardoor de pijn verergeren.
– MSM verbetert de regulering van de vorming van immuuncomplexen Het afweersysteem wordt genormaliseerd door de regulering van de prostaglandinestofwisseling.
– MSM levert de zwavel die nodig is voor de wederopbouw van het kraakbeen. Bij artrose blijkt de zwavelconcentratie een derde te zijn ten opzichte van gezond kraakbeen.

Combinatie

Recentelijk onderzoek heeft aangetoond dat MSM, glucosamine en chondroïtine in combinatie nog sterker zijn dan afzonderlijk. Belangrijk is de juiste verhouding tussen glucosamine en chondroïtine en een voldoende dagdosering.

Chondroïtine is een dure grondstof. Dit is de reden dat veel producenten te weinig chondroïtine verwerken in hun
combinatieproduct. In de combinatie stimuleren glucosamine en chondroïtinesulfaat de aanmaak van nieuw kraakbeen, waarbij tegelijkertijd de enzymen die het kraakbeen afbreken worden geremd. Dit betekent dat de
aandoening op cellulair niveau wordt behandeld. Ze dienen in hoge dosis te worden in genomen.

Ontstekingen tegengaan

De meest populaire alternatieve benadering is het manipuleren van het dieet. Bepaalde vetzuren kan invloed hebben op de ontstekingsreactie, ten goede of ten kwade. De ontstekingsstoffen en in het bijzonder de prostaglandines E2 worden aangemaakt op basis van arachidonzuur dat enkel wordt teruggevonden in dierlijke producten zoals vlees en
vleeswaren. Ook daarom wordt reumapatiënten aangeraden meer vis en minder vlees te nemen.

Een ondersteunende behandeling van een reumatoïde artritis met visoliën vindt haar oorsprong in de vaststelling dat Eskimo’s, die veel (vis)vetten consumeren, minder last hebben van hart- en vaatziekten en gewrichtsontsteking-ziekten. Uit onderzoek bleek dat vis vetten en in het bijzonder de Omega-3 vetzuren (vooral EPA) de aanmaak van ontstekingsstoffen zoals prostaglandine E2 remmen en zo ook de ontstekingspijnen enigszins kunnen verminderen.

Het effect van vis vetten op het reumaproces werd verder bestudeerd in verschillende gecontroleerde studies. De meeste tonen aan dat er een mild gunstig effect is op de activiteit van de artritis. Dit veronderstelt echter wel een voldoende hoge inname van visolie of voornamelijk vette vis.

Vitamine C

Antioxidanten, zoals vitamine C en E in de voeding kunnen ook een gunstige bijdrage leveren omdat zij het vrijgeven van arachidonzuur bemoeilijken en zo ook de aanmaak van prostaglandines E2. Een voeding rijk aan groenten en fruit is dus ook voor reumapatiënten belangrijk.

Vitamine C is onmisbaar bij de kraakbeenvorming. Gebufferde vitamine C is nodig voor het vormen van het collageen en het overdragen van sulfaatgroepen bij de vorming van proteoglycanen. Vitamine C remt de lysosomen enzymen, die kraakbeen afbreken.

Extra orthomoleculaire aanvullingen

Extra orthomoleculaire aanvullingen kunnen van belang zijn. Zo is vitamine B6 nodig om een normaal functioneren van de cellen van organen te waarborgen, in het bijzonder bij ouder wordende mensen. Mangaan is een co-factor van enzymen die de vorming van collageen en elastine bevorderen.

Magnesium is voor de mens een essentieel mineraal. Magnesium vervult een belangrijke rol bij de prikkeloverdracht in de zenuwen en spieren. Ook is magnesium samen met calcium essentieel voor de botvorming. Vitamine D3 is een onmisbare vitamine voor de opname van calcium.

Organisch silicium

Silicium is een essentiële voedingsstof net als calcium, magnesium en zink en een belangrijk onderdeel van ons bindweefsel. Een tekort aan silicium verzwakt daarom onze gehele bindweefselstructuur en het botweefsel. Silicium maakt onderdeel uit van collageen, chondroïtinesulfaat, keratinesulfaat en hyaluronzuur.

Alle lichaamsdelen waarvoor een sterk en elastisch collageen nodig is, zijn afhankelijk van silicium voor de normale groei, ontwikkeling en sterkte. Silicium speelt een aanzienlijke rol bij de botvorming, doordat het het mineraliseringsproces stimuleert. Het is een belangrijk mineraal dat nodig is voor de bouwstoffen voor spieren en kraakbeen.

Silicium wordt vooral aangetroffen in weefsels die een zekere taaiheid of starheid moeten hebben zoals botten, pezen, gewrichtsbanden, kraakbeen, vaatwanden , bindweefsel, huid, haren, nagels. Voedingsbronnen rijk aan silicium,zijn gierst, brandnetel en heermoes. De vorm silanol, organisch silicium in drinkbare oplossing, heeft voor het menselijk lichaam de hoogste biologische beschikbaarheid.

Silicium kan ook als huidgel worden gebruikt om te smeren. De silicium werkt dan ook als de dragende stof voor andere stoffen aangezien organisch silicium goed door de huid kan dringen en andere stoffen zoals glucosamine en MSM mee kan nemen.

Leef- en voedingsgewoonten

Ook kunt u resultaten boeken met een eenvoudige bijstelling van uw leef- en voedingsgewoonten:

Vermijd prikkelend voedsel. Voedingsstoffen die artrose kunnen verergeren, zijn onder andere: rood viees, suiker, vetten, zout, cafeïne en nachtschadegroentes (zoals in tomaten, aardappelen, paprika’s en aubergines).  Zuivelproducten zijn eveneens boosdoeners; het probleem zit eerder in de eiwitten in zuivel dan in de vetten.

Volg een mediterraan dieet. Dit bestaat voornamelijk uit vis, fruit, groenten, graanproducten, bonen en onverzadigde vetten zoals olijfolie.

Consumeer ‘goede’ vetten om de gewrichten te smeren. Van visolie met een minimale EPA gehalte van 350 mg en 250 mg DHA is aangetoond dat het de symptomen van reumatoïde artritis vermindert.

Vermijd ‘slechte’ vetten. Vlees is rijk aan bepaalde vetzuren (arachidonzuur) die ontstekingen in het lichaam in de hand werken. Met een vegetarisch dieet krijgen we minder arachidonzuur binnen en veganistische diëten sluiten deze vetzuren bijna geheel uit.

Zorg dat u overtollig gewicht kwijtraakt. Gewichtstoename verhoogt het risico op de ontwikkeling van artrose in de knieën en heupen.

Bewegen in het water is een goede manier om klachten te verbeteren. Door de weerstand van het water kunt u uw spieren op een zachte manier versterken.

Vermijd blessures. Op elke leeftijd kunnen ernstige blessures ontstaan, zoals gescheurde gewrichtsbanden, kraakbeen of gebroken benen, die op latere leeftijd artrose kunnen veroorzaken.

Gebruik een combinatiepreparaat met voldoende glucosamine, chondroïtine en MSM zoals hiervoor omschreven. Deze stoffen zijn heel zinvol bij het herstel van slijtage in de knie.

Een goed supplement dient als aanbeveling zeker langer dan 6 maanden te worden gebruikt. Glucosamine- en chondroïtinesulfaat zijn beide suikerverbindingen die de afbraak van kraakbeen verminderen en de opbouw van nieuw kraakbeen stimuleren. Ze beschermen bestaand kraakbeen en de smering. Ze dienen in hoge dosis te worden ingenomen. Deze middelen hebben geen negatieve bijwerkingen ook niet op de lange termijn.

Zuur/base balans

Na het verteren van voedsel blijft er altijd een zure of een basische “rest“ over. Zo zorgen voedingsmiddelen zoals vlees, vis, brood, boter, kaas en eieren na de verbranding voor een zuuroverschot in het lichaam. Aardappelen, groenten en fruit veroorzaken daarentegen een basenoverschot.

Een zuuroverschot in de voeding kan diverse aandoeningen tot gevolg hebben bijvoorbeeld reuma, jicht, botontkalking, vermoeidheid, huidproblemen en zelfs een grotere vatbaarheid voor infectieziekten. De ideale voeding bevat een basenoverschot met ongeveer 2 tot 4 maal meer basenvormende dan zuurvormende voedingsmiddelen.

Sommige zuurvormende producten kunnen toch heel gezond zijn, zoals bijvoorbeeld zilvervliesrijst. Het gaat erom de voeding zodanig samen te stellen dat er uiteindelijk een basenoverschot ontstaat. Een natuurlijke Greens bevat o.a. tarwegras, gerstegras, rood fruit en chlorella. Het zijn voedingsstoffen die rijk zijn aan basisch vormende vitaminen en mineralen uit de natuurlijke bron. Het gebruik hiervan houdt de zuur base prima in balans.

Herstellen zuur/base balans

Door een einde te maken aan de zuurbelasting bereikt men uiteindelijk een verbetering waardoor veel chronische klachten zullen verminderen.

Neem de volgende maatregelen:

  • Drink heel veel water
  • Neem eventueel een kaliumbicarbonaat supplement.
  • Vermijd alcohol.
  • Neem dagelijks veel beweging in de frisse buitenlucht, omdat er dan meer koolzuur (‘zuren’) wordt uitgeademd via de longen.
  • Streef naar een bewuste positieve levenshouding, want sombere (zure) gedachten verzuren het organisme ook.
  • Neem elke dag een Greens en meng met appelsap, water of door de yoghurt/ kwark.

Download het GRATIS e-book:

Natuurlijke remedies voor gezonde botten en gewrichten.

Natuurlijke remedies voor gezonde botten en gewrichten E-Book Natuurlijke remedies voor gezonde botten en gewrichten (1753 downloads)

Voor een persoonlijk advies kunt u contact opnemen