Hi, mijn naam is Monique van Duinen en ik deel graag met jullie hoe ik hier gekomen ben.

Mijn hele leven ben ik eigenwijs genoemd. Sommigen zien dat misschien als negatief, maar ik niet. Dat ik een harde leerschool nodig had is een feit omdat ik (bijna) alles zelf moet ondervinden of onderzoeken voordat ik zomaar iets aanneem.

Toen mijn neef met 42 jarige leeftijd te horen kreeg dat hij nog 1 jaar te leven had, schrok ik enorm. Het was voor mij de eerste keer dat ik ermee geconfronteerd werd dat dit mogelijk was. Dan sta je vol verbazing en met ongeloof  naar de arts te kijken dat hij niets meer kan doen.  Zijn aderen waren dusdanig slecht dat deze niet gebruikt kon worden voor de omleidingen die zijn hart nodig had om te overleven. Daar moet je het dan mee doen!

Orthomoleculair Epigenetisch Therapeut

Achteraf misschien beter dat zij hem niet konden helpen, want dan zat hij waarschijnlijk nog in hetzelfde schuitje, en afhankelijk van een ander. Wij zijn zelf gaan zoeken naar een oplossing. Stap voor stap hebben we zijn leefstijl en voeding aangepast met de nodige voedingstoffen die hij zelf niet kon aanmaken wegens een DNA mutatie, en we hebben afgelopen december zijn 60ste verjaardag mogen vieren in “goede”gezondheid. Hij is tandarts en werkt nog steeds voluit.

Deze ervaring had mij geleerd  dat de “geneeskunde”die wij kennen, niet altijd in staat is om mensen te helpen en dat er daarnaast, gelukkig, meer oplossingen bestaan.

Op het moment dat iets je aandacht pakt, gaat je nog veel meer opvallen en krijg je nog veel meer vragen.

De voeding en het milieu is in de laatste 50 jaar enorm veranderd. Als kind moest ik naar de bakker, de groenteman de slager en hadden we een kruidenier op de hoek voor de melkproducten. Er zat nog wel eens een wormpje in de appel die je eruit moest snijden en verder niet over mocht zeuren.

Tegenwoordig hebben we te maken  met giga supermarktketens die alles voor de bodemprijzen van de boeren kopen. De Groente en fruit lijkt wel uit een fabriek te komen. Alles is perfect en dezelfde maat. Veel groter van formaat en bijna glimmend. Als er een plekje op zit laten we deze al gauw liggen voor de perfecte die er naast ligt.

Voor de boeren natuurlijk ook van belang dat ze zoveel mogelijk kunnen produceren met zo min mogelijk afval. Dus wordt alles regelmatig bespoten om “ongedierte” er vanaf te houden. Over het algemeen zouden we dat als voorbeeld moeten nemen! Waar insecten aan overlijden of al helemaal geen hap van willen nemen, kan voor ons toch ook niet al te best zijn.

Niet alleen heeft het gif, wat er op ons groente en fruit wordt gespoten, consequenties voor ons biochemische systeem. De bacteriën die normaal in de grond leven, verteren de mineralen die in de aarde zit.

De uitscheiding hiervan kan dan worden opgenomen door de wortels van de planten waardoor deze mineralen in de planten komen. Zo komen wij onder anderen aan de mineralen die wij nodig hebben voor ons bestaan. Helaas zitten er haast geen bacteriën meer in de aarde door het vele bespuiten van de gewassen en grond. Dus krijgen wij deze mineralen ook niet meer binnen.

Hetzelfde gebeurt met de dieren die wij eten. Zij moeten zo snel mogelijk dik en groot worden voor de slacht. Dus krijgen ze hormonen toegediend en antibiotica ter voorkoming van ziekte. Ze staan op  stal en krijgen dus weinig beweging en eten meestal geen natuurlijke voeding. Dieren in het wild hebben een brede selectie van voeding die ze zelf naar behoefte uitzoeken.

Dan is er nog het feit dat mannen én vrouwen tegenwoordig allebei (moeten) werken waardoor er minder tijd en energie overblijft om iedere dag vers te koken, er is tegenwoordig ook zoveel te koop wat snel op tafel staat, dat het ook bijna logisch is om voor deze optie te kiezen.

Heel begrijpelijk allemaal, zeker wanneer je niet bewust bent van de consequenties.

Dan als laatst hebben we ook nog eens te maken met de gifstoffen en uitlaat gassen in de lucht die wij iedere dag inademen. En niet te vergeten onze chemische schoonmaakmiddelen en persoonlijke verzorgingsproducten.

Niet zo gek dat steeds meer mensen hier last van ondervinden. Deze overdaad van toxines en plus het gebrek aan voedingstoffen veroorzaken allerlei “vage” klachten (om mee te beginnen!)

Hormonale verstoringen, maag- en darmklachten, overgewicht, spier- en gewrichtsklachten, vermoeidheid, auto-immuunziektes, vruchtbaarheidsklachten, slaapproblemen enz enz enz enz.

Wat mij wel verbaasd is, dat wanneer wij naar de huisarts gaan met klachten, voeding, leefstijl en toxines niet benoemd worden in het advies. Wij kunnen worden doorgestuurd naar het ziekenhuis voor onderzoek. Wanneer zij niets kunnen vinden gaan we naar huis en moeten wij ermee leren leven, punt. Of we gaan naar huis met medicatie in de hoop dat dit de klacht gaat verhelpen. Vaak worden de symptomen geholpen maar ben je dan genezen? Als de oorzaak niet aangepakt wordt, krijg je weer nieuwe klachten met nieuwe medicatie en met de bijkomende bijwerkingen.

Geweldig dat er medicijnen zijn maar wat ik gezien heb is dat heel veel klachten geholpen kunnen worden met voeding, leefstijl en eventuele voedingstoffen, die bij “jou”passen. Iedereen is uniek met een eigen gene pakket. Wat voor de één goed is, werkt voor de ander niet.

Je lichaam wilt maar 1 ding en dat is overleven. Daar heeft het de juiste tools voor nodig.

Het is mijn missie om iedereen zo goed mogelijk te adviseren naar optimale gezondheid met een persoonlijk op jou afgestemd advies. Zodat jij zo fit en vitaal mogelijk kan zijn.

Daar wordt ik gelukkig van.

Lees ook:

Wat echte gezondheid voor mij betekent

“Let Food be your Medicine and Medicine be your Food.”

— Hippocrates